Wouter(44)

Ik had vijftien jaar een aannemersbedrijf in Rotterdam. Goed draaiend, maar de marges werden kleiner, de regeldruk groter en de concurrentie moordend. Toen ik op een vakbeurs in Dubai een Australische zakenpartner ontmoette die me vertelde over de bouwboom in Perth, begon het idee te groeien.

Het Business Innovation and Investment visum (Subclass 188A) was mijn route. Je hebt een omzet nodig van minimaal AUD 750.000 over de afgelopen twee jaar, netto vermogen van AUD 1.250.000 en een businessplan voor Australië. Ik moest ook door een state nomination — Western Australia had bouw op de prioriteitenlijst, dus dat hielp enorm.

In Perth aangekomen was mijn eerste stap het aanvragen van een ABN (Australian Business Number) en het registreren van mijn Pty Ltd (vergelijkbaar met een BV). De bureaucratie is minder dan in Nederland — binnen een week had ik mijn ABN en kon ik facturen versturen. De ASIC-registratie voor de Pty Ltd kostte AUD 538 en was in drie dagen geregeld.

De Australische bedrijfscultuur is anders dan de Nederlandse. Minder hiërarchisch, meer informeel. Mijn eerste klantgesprek was bij een barbecue — in boardshorts. Maar vergis je niet: Australiërs zijn keiharde onderhandelaars. Ze waarderen directheid (dat helpt als Nederlander) maar verwachten ook betrouwbaarheid. "A deal is a deal" wordt hier serieus genomen.

Na twee jaar op het 188A-visum kon ik doorstromen naar het Subclass 888 visum — de permanente variant. Daarvoor moet je aantonen dat je bedrijf minimaal AUD 300.000 omzet draait en dat je Australische werknemers in dienst hebt. Ik had op dat moment acht man personeel en een omzet van AUD 2,1 miljoen. De aanvraag werd binnen zes weken goedgekeurd.

Perth is een onderschatte stad voor ondernemers. De mijnbouw- en bouwsector boomen, er is minder concurrentie dan in Sydney of Melbourne en de kwaliteit van leven is uitzonderlijk. Ik woon in Fremantle, tien minuten van het strand. Mijn kinderen surfen na school. En ik draai een bedrijf dat in Nederland nooit zo snel had kunnen groeien.