Bas & Fleur(31)

Fleur werkt als grafisch ontwerper en ik ben projectmanager in de evenementenbranche. We woonden in Den Haag en betaalden €1.650 voor een klein appartement in de Archipelbuurt. Toen Fleur een baan aangeboden kreeg bij een groot reclamebureau in Keulen, voelde het als een teken. We hadden allebei altijd al in het buitenland willen wonen, en Keulen — met zijn carnaval, de Dom en de Rhein — sprak tot de verbeelding.

De Wohnungssuche in Keulen was onze eerste reality check. Net als in veel Duitse steden is de woningmarkt overspannen. We zochten via ImmoScout24 en WG-Gesucht, maar op elke Besichtigung stonden tientallen kandidaten. Het probleem: we hadden geen Schufa-score, geen Duitse werkgeversverklaring (Fleur was nog niet begonnen) en geen Mietschuldenfreiheitsbescheinigung (bewijs dat je geen huurachterstand hebt). Na zes weken en dertig bezichtigingen vonden we uiteindelijk een Zwei-Zimmer-Wohnung in Ehrenfeld voor €920 Warmmiete.

De Schufa was een obsessie geworden. Elke verhuurder wilde een Schufa-Bonitätsauskunft zien — een soort financieel rapport. Als buitenlander heb je geen Duitse kredietgeschiedenis, dus je score is laag of niet-bestaand. Onze oplossing: we openden direct een rekening bij de Deutsche Bank (niet N26 — traditionele banken wegen zwaarder voor de Schufa), namen een prepaid telefoonabonnement op onze naam en betaalden elke rekening keurig op tijd. Na vier maanden hadden we een redelijke score.

De taal was een groter obstakel dan verwacht. In Den Haag kwamen we overal met Engels weg. In Keulen? Niet echt. De Ausländerbehörde (vreemdelingenpolitie) spreekt alleen Duits, de Bürgeramt-formulieren zijn in het Duits, en de Hausverwaltung (woningbeheerder) belt je in het Duits. We schreven ons in voor een intensieve cursus bij de Volkshochschule (VHS) — zes weken, drie avonden per week, €180. Het was de beste investering. Na drie maanden spraken we allebei op A2-niveau en konden we in ieder geval de dagelijkse dingen regelen.

Wat ons verraste: Keulen is ongelofelijk gezellig. De Kölner Mentalität lijkt meer op de Nederlandse dan op de Berlijnse. Mensen praten tegen je in de kroeg, de buurman brengt taart als je net verhuisd bent, en tijdens carnaval is de hele stad één groot feest. We zijn lid geworden van een Karnevalsverein — de ultieme manier om Keulenaars te leren kennen. Fleurs collega's namen ons mee naar Kölsch-proeverijen in de Altstadt, en binnen een paar maanden voelden we ons thuis.

Financieel is de verhuizing een goede zet geweest. Fleur verdient vergelijkbaar met Nederland, maar de huur scheelt €700 per maand. Ik heb via LinkedIn een remote positie gevonden bij een Nederlands bedrijf, dus ik werk vanuit Keulen voor een Nederlands salaris. Let wel op de belastingimplicaties: als je in Duitsland woont maar voor een Nederlandse werkgever werkt, moet je Einkommensteuer betalen in Duitsland. Een Steuerberater die het Doppelbesteuerungsabkommen (verdrag ter voorkoming van dubbele belasting) kent, is onmisbaar.