Marco(34)

Ik werkte al drie jaar in een ziekenhuis in Düsseldorf terwijl ik in Venlo woonde. Elke dag 45 minuten heen, 45 minuten terug. Het salaris was goed — in Duitsland verdienen verpleegkundigen aanzienlijk meer dan in Nederland — maar het pendelen sloopte me. Toen mijn vriendin ook een baan vond in Düsseldorf, besloten we de sprong te wagen en daadwerkelijk te verhuizen.

De eerste stap was de Anmeldung: je persoonlijke registratie bij het Bürgeramt. Zonder Anmeldung kun je in Duitsland vrijwel niets regelen. Je hebt een Wohnungsgeberbestätigung nodig van je verhuurder — een bevestiging dat je daar woont. Binnen twee weken na je verhuizing moet je je melden, anders riskeer je een boete. Het klinkt intimiderend, maar het Bürgeramt in Düsseldorf had zelfs een Engelstalige balie.

Na de Anmeldung kwam de Steuer-ID, mijn Duits belastingnummer. Die kreeg ik per post, maar het duurde zes weken. Mijn werkgever had het nummer nodig voor de salarisadministratie. In de tussentijd werd ik in de hoogste belastingklasse ingedeeld — Steuerklasse VI — waardoor ik netto bijna niets overhield. Toen de Steuer-ID eindelijk kwam en ik in Klasse I werd gezet, ging mijn nettosalaris met €400 per maand omhoog.

De Krankenkasse was een heel verhaal. In Duitsland moet je verplicht een ziektekostenverzekering hebben — de gesetzliche Krankenversicherung (GKV). Als werknemer word je automatisch aangemeld bij een Krankenkasse naar keuze. Ik koos voor de TK (Techniker Krankenkasse) omdat die goede reviews had en een Engelstalige klantenservice. De premie is ongeveer 14,6% van je bruto salaris, waarvan je werkgever de helft betaalt.

Het lastigste aan grenswerk is de belastingsituatie. Als grenswerker betaalde ik jarenlang belasting in Nederland over mijn Duitse inkomen, via het Belastingverdrag. Nu ik in Duitsland woon, betaal ik daar belasting. De Einkommensteuererklärung — de jaarlijkse belastingaangifte — is een heel circus. Ik heb een Steuerberater (belastingadviseur) ingeschakeld die gespecialiseerd is in grenswerkers. Kost €300 per jaar, maar scheelt me duizenden euro's en eindeloze frustratie.

Terugkijkend had ik het eerder moeten doen. Düsseldorf is een fantastische stad — cultuur, de Altstadt, de Rheinuferpromenade. En ik bespaar twee uur per dag aan reistijd. Het enige dat ik mis is de Limburgse vlaai van de bakker in Venlo, maar mijn moeder stuurt die gewoon met de post.