Marloes(75)

Na het overlijden van mijn man woonde ik alleen in een bovenwoning in Hilversum. Mijn dochter Marleen woonde al tien jaar met haar Duitse man in Bonn. Ze hadden twee kinderen, en ik miste ze verschrikkelijk. Toen ik viel en mijn heup brak, realiseerde ik me dat ik niet alleen oud wilde worden in Hilversum. Marleen stelde voor om naar Bonn te komen. Na veel twijfel — op mijn leeftijd verhuizen naar het buitenland! — waagde ik de stap.

Het pensioenverhaal was simpel. Mijn AOW werd doorgestort door de SVB, mijn aanvullend pensioen door PFZW. Ik moest me uitschrijven uit de BRP en registreren via de Anmeldung in Bonn. De Finanzamt stuurde me een Steuernummer, want Duitsland heft belasting op buitenlandse pensioenen. Mijn Steuerberater regelt de jaarlijkse Einkommensteuererklärung — de meeste gepensioneerden met alleen AOW en een klein aanvullend pensioen betalen nauwelijks Duitse belasting dankzij de Grundfreibetrag (belastingvrije voet).

De Krankenversicherung was mijn grootste zorg. Op mijn leeftijd is een private verzekering extreem duur. Via mijn dochter ontdekte ik dat ik me als gepensioneerde EU-burger kon aanmelden bij de GKV via een vrijwillige verzekering. Ik koos de Barmer, voor €410 per maand inclusief Pflegeversicherung. De Pflegeversicherung — de verplichte langdurige-zorgverzekering — was voor mij extra belangrijk. Als ik zorg nodig heb, vergoedt de Pflegekasse een deel van thuiszorg of verzorgingshuis.

Bonn verraste me. De stad is kleiner en rustiger dan ik verwachtte — geen grootstedelijke drukte, maar ook niet saai. Het Rheinufer is prachtig voor wandelingen, de Museumsmeile heeft interessante tentoonstellingen, en de Bonner Münster is indrukwekkend. Mijn appartement is op loopafstand van Marleen — een Seniorenwohnung met drempelloze toegang en een Hausnotruf (alarmsysteem) voor €680 warm.

De seniorenzorg in Duitsland is goed georganiseerd. De Pflegestützpunkte bieden gratis advies over zorg en ondersteuning. Ik heb me aangemeld bij de Tagespflege (dagopvang) voor twee dagen per week — daar doe ik gymnastiek, knutsel ik en eet ik warm. Het kost €25 per dag, deels vergoed door de Pflegekasse. Mijn Hausarzt in Bonn is attent en neemt de tijd — iets wat ik in Nederland al lang niet meer meemaakte.

Op mijn 75e voel ik me gelukkiger dan in jaren. Ik zie mijn kleinkinderen elke week, wandel langs de Rijn, ga naar concerten in de Beethovenhalle en heb een vriendinnengroepje via de Kirchengemeinde. De verhuizing was een emotionele rollercoaster — alles achterlaten op die leeftijd is zwaar. Maar de nabijheid van mijn dochter en de rust van Bonn geven me een gevoel van veiligheid dat ik in Hilversum alleen niet had. Mijn advies aan senioren: je bent nooit te oud voor een nieuw begin. Als je kinderen in Duitsland wonen, overweeg het serieus. De zorg, de betaalbaarheid en de kwaliteit van leven zijn het waard.